Odporność czynna a odporność bierna oraz szczepionki

Aktywna odporność jest ochroną wytwarzaną przez układ odpornościowy organizmu po ekspozycji na antygen, poprzez zakażenie lub szczepienie, podczas gdy odporność bierna jest tymczasową ochroną uzyskaną przez otrzymanie gotowego leku.-wytwarzał przeciwciała z innego źródła. Krótko mówiąc: aktywna odporność trwa od kilku dni do tygodni, ale może trwać lata, ponieważ komórki pamięci są tworzone. Pasywna odporność działa natychmiast, ale znika w ciągu tygodni do miesięcy, ponieważ nie są wykonane komórki pamięci. Dziecko otrzymuje bierną odporność od matki poprzez mleko łożyskowe i piersi.

Szczepionki uratowały więcej żyć niż jakakolwiek inna interwencja medyczna, z wyjątkiem czystej wody. Niniejszy przewodnik wyjaśnia cztery rodzaje odporności, jak działają szczepionki i rodzaje szczepionek, czym jest odporność stadna i jak są testowane bezpieczne szczepionki, porównuje odporność czynną i bierną, działa za pomocą przykładu objęcia szczepionką i koryguje powszechne błędy.

Co to jest aktywny immunitet?

W czynnej odporności, własne limfocyty osoby reaguje na antygen, i komórki pamięci są produkowane. Rozwija się na dwa sposoby.

• Naturalna odporność aktywna: rozwija się po zakażeniu. Osoba, która miała ospę wietrzną jest na ogół odporna na nią w przyszłości.
• Sztuczna odporność czynna: rozwija się po szczepieniu, nie cierpiąc na chorobę.

To wymaga czasu, ponieważ odpowiedź pierwotna trwa dni do tygodni, ale ochrona może trwać wiele lat lub przez całe życie, w zależności od choroby i szczepionki. Dawka przypominająca zwiększa ochronę niektórych szczepionek, takich jak przeciwtężcowe.

Czym jest bierna odporność?

W odporności biernej przeciwciała są dostarczane z zewnątrz, a układ odpornościowy nie jest zaangażowany w działanie leku. Nie ma komórek pamięci, więc ochrona jest krótka – żył: przeciwciała są rozkładane w ciągu tygodni lub miesięcy.

• Naturalna odporność bierna: przeciwciała (głównie IgG) przechodzą od matki do płodu przez łożysko, a przeciwciała IgA są przekazywane w mleku matki, zwłaszcza w siary, pierwsze mleko. Chronią dziecko w pierwszych miesiącach życia, podczas gdy jego własny układ odpornościowy się rozwija.
• Sztuczna odporność bierna: wstrzyknięcie przeciwciał wytwarzanych u innej osoby lub zwierzęcia. Przykładem mogą być przeciwjadowite ukąszenia węża, immunoglobulina wścieklizny po ekspozycji, i antytoksyny na tężca lub botulizm. Przeciwciała monoklonalne są stosowane w niektórych zabiegach.

Odporność pasywna jest przydatna, gdy konieczna jest natychmiastowa ochrona lub gdy osoba nie może wytwarzać przeciwciał.

Działanie i odporność bierna w porównaniu

Jak działają szczepionki?

Szczepionka wystawia układ odpornościowy na działanie antygenu z patogenu w bezpiecznej formie. Ciało reaguje na leczenie w odpowiedzi pierwotnej, wytwarzając przeciwciała oraz komórki pamięci B i T. Jeśli osoba później napotyka prawdziwy patogen, wtórna odpowiedź jest szybka i silna, zwykle zapobiega chorobom. Jest to taki sam mechanizm jak w przypadku naturalnego zakażenia, ale bez ryzyka choroby.

Niektóre szczepionki zawierają adiuwant, substancję (taką jak sól glinu), która poprawia odpowiedź immunologiczną. W celu zapewnienia pełnej ochrony może być konieczne podanie kilku dawek, ponieważ pierwsza dawka powoduje odpowiedź pierwotną, a następna – większą wtórną.

Jakie rodzaje szczepionek istnieją?

• Żywe atenuowane szczepionki: zawierają osłabioną postać żywego patogenu. Oni dają silny, długi-długotrwała odporność, ale nie jest odpowiednia dla osób z osłabionym układem odpornościowym. Przykłady: odra, świnka i różyczka (MMR), żółta febra.
• Inaktywowane (zabite) szczepionki: zawierają czynnik chorobotwórczy, który został zabity. Są bezpieczniejsze, ale mogą potrzebować dopalaczy. Przykłady: wstrzyknięcia polio, wirusowego zapalenia wątroby typu A, wścieklizny.
• Szczepionki podjednostkowe, rekombinowane i skoniugowane: zawierają tylko część patogenu, takie jak białko lub cukier. Przykłady: zapalenie wątroby typu B, HPV, koklusz (bezkomórkowy).
• Szczepionki toksyczne: zawierają inaktywowaną toksynę. Przykłady: tężca, błonica.
• mRNA i szczepionki przeciw wektorom wirusa: dostarczają genetyczne instrukcje dla komórek w celu wytworzenia nieszkodliwego antygenu, takiego jak białko skokowe SARS-CoV-2. mRNA nie wchodzi do jądra komórki i nie zmienia DNA danej osoby, a mRNA jest rozkładane w ciągu kilku dni.

Co to jest odporność stadna?

Gdy duża część populacji jest odporna, patogen ma trudności z rozprzestrzenianiem się, a to również chroni ludzi, którzy nie mogą być zaszczepione, takich jak noworodki i osoby ze słabym systemem odpornościowym. Próg zależy od tego, jak zaraźliwa jest choroba, jak wyjaśniono w artykule o epidemiologii. Dla odry, około 95 procent pokrycie jest potrzebne, a dla polio około 80 do 85 procent.

Pracujący przykład: ilu ludzi jest chronionych?

Miasto ludzi z grupy 20 000 ma szczepienie przeciw odrze w wysokości 90 procent. Szczepionka jest w 97% skuteczna po podaniu dwóch dawek. Próg odporności stada na odrę jest około 94 procent, zakładając R₀ = 16.

1. Szczepienie: 20 000 × 0.90 = 18 000 osób.
2. Chroniona przez szczepionkę: 18 000 × 0.97 = 17 460 osób.
3. Udział immunologiczny populacji: 17 460 ÷ 20 000 = 0.873, lub 87.3 procent (ignorowanie osób z naturalną odpornością).
4. Porównaj z progiem: 87.3 procent jest niższe niż 94 procent. Miasto jest zatem zagrożone wystąpieniem ognisk choroby.
5. Wymagane pokrycie: aby uzyskać 94 procent odporności za pomocą szczepionki 97 procent skutecznej, pokrycie musi być 0.94 ÷ 0.97 = 0.969, lub około 97 procent.

Populacja nieobjęta ochroną wynosi 20 000 − 17 460 = 2 540 osób, w tym osoby niezaszczepione oraz osoby, których szczepienia nie zadziałały. Dlatego też wysoki zasięg ma znaczenie nawet dla skutecznych szczepionek. Liczby są ilustrujące, a populacje rzeczywiste nie są równomiernie mieszane, więc społeczność o niskim zasięgu może mieć ognisko nawet jeśli liczba krajowa jest wysoka.

W jaki sposób zapewniono bezpieczeństwo szczepionki?

Przed zatwierdzeniem szczepionki poddaje się badaniom laboratoryjnym, a następnie badaniom klinicznym w trzech fazach z rosnącą liczbą ochotników, często dziesiątek tysięcy w ostatniej fazie. Organy regulacyjne dokonują przeglądu danych, a bezpieczeństwo jest stale monitorowane po zatwierdzeniu. Częste działania niepożądane, takie jak ból ramienia, łagodna gorączka i zmęczenie, są objawami reakcji układu odpornościowego i zwykle przemijają w ciągu kilku dni. Ciężkie reakcje alergiczne występują rzadko, w przybliżeniu w jednym przypadku na milion dawek dla wielu szczepionek. Szczepionki są badane w dużych badaniach, a dowody nie wykazały związku pomiędzy szczepionkami a autyzmem: dokument z 1998 r., który twierdził, że został wycofany i uznany za oszukańczy.

Jak opracowano szczepionki?

Edward Jenner pokazał w 1796, że narażenie na ospę wietrzną jest chronione przed ospą i nazwał to szczepieniem zabiegowym, pochodzącym od latynoskiej szczepionki, czyli krowy. Louis Pasteur opracował szczepionki przeciwko kurczętom cholerze, wąglikowi i wściekliźnie w badaniu 1880s. Szczepionka Jonasa Salka przeciwko polio została zarejestrowana w szczepionce doustnej 1955, i Alberta Sabina. Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła, że ospa została zwalczona w 1980 roku. Pierwsze szczepionki mRNA zostały dopuszczone do stosowania COVID-19 pod koniec 2020 r.

Które błędy są powszechne?

Myląc 1: Twierdzenie, że szczepionki dostarczają organizmowi gotowe przeciwciała

Szczepionki stymulują układ odpornościowy osoby do wytwarzania przeciwciał i komórek pamięci, co zapewnia jej czynną odporność.

Błąd 2: Myślenie, że przeciwciała matki trwają do końca życia

Znikają w ciągu miesięcy. Dziecko potrzebuje szczepienia, by wytworzyć własną odporność.

Błąd 3: Wierzenie, że szczepienie szczepionką może spowodować chorobę

Inaktywowane szczepionki nie mogą powodować choroby, przed którą są chronione.

Błąd 4: Mylenie naturalnej i sztucznej odporności

Naturalne środki przez infekcję lub od matki. Sztuczne środki interwencji medycznej (szczepionki lub wstrzyknięte przeciwciała).